Po moim wczorajszym poście dużo osób uznało, że nie ma nic złego w przebraniu trzy, cztero i pięcioletnich chłopców w mundury policjantów, przecież każdy o tym marzy... Tylko jest różnica między kostiumem a MUNDUREM. To, co widziałam podczas zabawy, to nie były ładne, pomysłowe kostiumy prosto z bajek o policjantach, a prawdziwe mundury, jakie noszą dorośli. Zabawa nie przypominała balu karnawałowego, a po prostu przedszkole policyjne. W Rosji takie szkoły istnieją i nie budz...ą niczyich zastrzeżeń. W Polsce będziemy musieli się do nich chyba przyzwyczaić. Przynajmniej ja.
Pod moim postem pojawiło się 2,5 tysiąca komentarzy, niestety w większości bezrefleksyjnych. Zanim do końca wdepczecie mnie w ziemię , zastanówcie się przez chwilę, czy naprawdę świat, w którym wszyscy chodzą w policyjnych mundurach, to jest bajka, w jakiej chcielibyście, żeby żyły Wasze dzieci?
Na szczęście, w tym zalewie hejtu były też głosy rozsądku. I za nie gorąco dziękuję. Nawet nie wiecie, jak wiele dla mnie znaczą.

Godzina 5.30 rano, pilnie usiłuję dostać się na Dworzec Autobusowy. O tej godzinie Galeria Wroclavia, na której znajduje się Dworzec jeszcze śpi i nie da się tam wejść. Spędzam 20 minut z wielką żółta walizka na porannym mrozie poszukując wejścia. Od strony Dyrekcyjnej tylko wjazd dla samochodów, od strony dwóch kolejnych ulic, podobnie. Wszędzie pełno informacji jak dojść do Zary, H&M ale o Dworcu Autobusowym ani słowa. Wreszcie jest, ale tak głęboko schowany i tak mały, ...że aż trudno uwierzyć!
Jak to możliwe, że ja, wrocławianka od prawie 30 lat, nie mogłam go znaleźć i by do niego wejść, musiałam obejść cała Galerie? A co mają zrobić przyjezdni, o obcokrajowcach nie wspomnę?
Generalnie nie jestem za karami cielesnymi, ale dla pomysłodawców zniszczenia głównego węzła komunikacyjnego dla 3 mln obywateli Dolnego Śląska, zrobiłabym wyjątek. Wymierzyłabym im karę chłosty pod wrocławskim pręgierzem. Może wtedy to popularne miejsce spotkań odzyskałoby swoje pierwotne przeznaczenie?