Zo steunen de Deense sociaaldemocraten het getto-beleid waarbij in aangewezen wijken bijvoorbeeld de straffen hoger zijn dan elders. Het is ooit in Nederland door Klaas Dijkhoff voorgesteld. Ik zie juist onoverkomelijke bezwaren in het creëren van eersterangs burgers en tweederangs burgers. Juist de Partij van de Arbeid moet gelijkwaardigheid van mensen overeind houden, en geen onderscheid naar afkomst willen maken. Bovendien is het Nederlandse antwoord veel eerder en veel doeltreffender geweest: de krachtwijken, de Vogelaar-wijken, of hoe je ze ook noemen wilt. Dat biedt nieuwe kansen voor die wijken en haar inwoners.

Maar de eerste stelling is nog vol te houden. Veel mensen hebben de gevolgen van de crisis gevoeld, maar delen niet in het herstel: de lonen blijven achter; werk is steeds flexibeler; geen betaalbare woning te vinden, enzovoort. Het is die ongelijkheid die mensen cynisch maakt, zeker als ze hun economisch perspectief als slecht beoordelen.
Zo bekeken is bovenstaande vraag weer niet zo vreemd, voor mij.