การหวาดกลัวและรังเกียจคนไร้การศึกษา เซ่อๆ ซ่าๆ ไม่ศิวิไลซ์ ผิวคล้ำ ใช้แรงงาน ยากจน เป็นกระเทยควาย ฯลฯ สิ่งเหล่านี้ เกี่ยวข้องกับวิธีคิดเรื่องความสะอาดและการรับชมโฆษณาผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดมากกว่าที่เราคิด
.
เมื่อต้องการขายความสะอาด "ความสกปรก" จึงต้องรับบทเป็นศัตรูร่วม และในบางสังคม ภาพแทนความสกปรกคือหนุ่มมอเตอร์ไซค์วินหน้าเปื้อนเหงื่อ กระเทยขนยาวรุนรังแต่ยังอยากสวมถุงน่องตาข่ายและกระโปรงสั้น (ไม่นะเดี๋ยวนี้เขาเลเซอร์ขนกันแล้ว บางคนอาจคิดในใจ) หรือคนบ้านนอกหน้าตาไม่ทันคน
.
มีผ...ู้คนมากมายที่มีสถานภาพทางสังคม ระดับการศึกษา เพศสภาพ เบี่ยงเบนจากมาตรฐาน "ชายจริงหญิงแท้ ผิวพรรณดี มีการศึกษา ทำงานนั่งโต๊ะ" ถูกตีตราให้เป็น "ความสกปรก" และตามมาด้วยการกำจัด เช่นเดียวกับที่เราใช้สบู่กำจัดแบคทีเรียแม้เราจะมองไม่เห็นแบคทีเรียก็ตาม พบกับบทความแปลจากลีนาร์ กาซอ ว่าด้วยประวัติศาสตร์ความหวาดกลัวแบคทีเรีย และพัฒนาการว่าแบคทีเรียในโฆษณาได้กลายเป็น "ปรสิต" ในชีวิตจริงได้อย่างไร