Madhavikutty- Kamala Surayya- updated their profile picture.
May 21, 2016
Image may contain: 1 person


പുതുമഴയുടെയും മൃദുതളിരുകളുടെയും
ഗന്ധമാണ് ഹേമന്തം.
വേരുകള്‍ തേടുന്ന ഭൂമിയുടെ...
ഇളം ചൂടാണ്
ഹേമന്തത്തിന്റെ ഇളംചൂട്...
എന്റെ ആത്മാവുപോലും
എവിടെയെങ്കിലും അതിന്റെ വേരുകള്‍
മഞ്ഞുകാല സായാഹ്നത്തില്‍
തണുത്ത കാറ്റ് ചീറിയടിക്കുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ ലജ്ജയില്ലാതെ
നിന്റെ ശരീരത്തെ സ്‌നേഹിച്ചു.

See More

"നാലപ്പാട്ടെ പാമ്പിൻ കാവിൽ അനവധി വർഷങ്ങളായി വളർന്നു നിൽകുന്ന നീര്മാതള മരം പൂക്കുന്ന കാലത്ത് നാട്ടിൽ വന്നെത്തുവാൻ കൽകത്തയിൽ ഒരു വിദ്യാർഥിനി ആയിരുന്ന എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല. ഇന്നും ആ മരം പൂക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവിടെ എത്താറില്ല.എങ്കിലും എന്റെ അടച്ച കണ്ണുകൾക് പിന്നിൽ വെണ്ണ വർണമുള്ള പൂക്കളും വഹിച്ചു തലയെടുപ്പോടെ നില്ക്കുന്ന ആ മരം വൈകാരിക സുരക്ഷിതത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകം കണക്കെ നിലകൊള്ളുന്നു. അതിന്റെ ഗന്ധം സ്മരണയുടെ രാജവീഥികളിൽ തളം കെട്ടുന്നു. "

Until I found you,
I wrote verse, drew pictures,
And, went out with friends
For walks…
Now that I love you, ...
Curled like an old mongrel
My life lies, content,
In you….

[From Summer in Calcutta]

See More


This love older than I by myriad
Saddened centuries was once a prayer
In his bones that made them grow in years of...
Adolescence to this favored height; yes,
It was my desire that made him male
And beautiful, so that when at last we
Met, to believe that once I knew not his
Form, his quiet touch, or the blind kindness
Of his lips was hard indeed. Betray me?
Yes, he can, but never physically
Only with words that curl their limbs at
Touch of air and die with metallic sighs.
Why care I for their quick sterile sting, while
My body's wisdom tells and tells again
That I shall find my rest, my sleep, my peace
And even death nowhere else but here in
My betrayer's arms...

See More

Winter (From Summer in Calcutta)

It smelt of new rains and of tender
Shoots of plants- and its warmth was the warmth
Of earth groping for roots… even my...
Soul, I thought, must send its roots somewhere
And, I loved his body without shame,
On winter evenings as cold winds
Chuckled against the white window-panes.

See More

The Rain (From Only The Soul Knows How To Sing)

We left that old ungainly house
When my dog died there, after
The burial, after the rose...
Flowered twice, pulling it by its
Roots and carting it with our books,
Clothes and chairs in a hurry.
We live in a new house now,
And, the roofs do not leak, but, when
It rains here, I see the rain drench
That empty house, I hear it fall
Where my puppy now lies,

See More