Калі разумныя (без іроніі) аглядальнікі заяўляюць, што вось цяпер-та ўжо ўсё сур’ёзна і па-сапраўднаму, “гэта ўжо не торг”, “Лукашэнка нарэшце зразумеў” і гэтак далей, прагназуючы моцны стратэгічны раздор паміж Масквой і Менскам і значныя пастаўкі альтэрнатыўнай нафты ў Беларусь – прызнаюся, мне шчыра хочацца гэтым аргументам верыць. Але на шляху да захопленай веры ёсьць 2 істотныя праблемы: 1. “Практыка – крытэрый ісьціны”, і 2.“Опыт, сын ошибок трудных”.

Ніжэй я прывяду цытаты Лукашэнкі розных гадоў наконт неабходнасьці закупляць нерасейскую нафту.

«Немедленно проработать имеющиеся варианты по альтернативным поставкам энергоресурсов в Беларусь. Мы не можем дальше терпеть такую зависимость и унижение от одного государства» 6 ноября 2002 года.

Нам надо диверсифицировать поставки энергоносителей в страну. Это вопрос жизни и смерти нашего государства. Это наша сверхзадача. И её надо решить. Причём в рамках жёсткой экономии бюджетных средств. Мы в состоянии это сделать и сделаем» послание парламенту 14 апреля 2004 года

«Нам надо работать над диверсификацией импорта энергоресурсов, углеводородного сырья. Это наиважнейшая задача, над которой сегодня продолжает работать наше Правительство» 14 января 2007 года

«Будем диверсифицировать поставки. Если к нам будет применять Россия заградительные пошлины, неприемлемые для нас, как это сделано, конечно, мы будем искать нефть там, где нам удобнее и где лучше» 4 мая 2010 года

“Без российской нефти мы обойдемся. Нам будет очень трудно… Но свобода, независимость не оценивается никакими деньгами” 3.02.2017

«Мы купим на рынке нефти, сегодня нефти покупай сколько хочешь — вопрос в цене». 1.03.2019

Скажу адразу – я ня бачу нічога радыкальна іншага, чым цяперашні канфлікт адрозьніваецца ад усіх ранейшых. Усё ўжо было – і азербайджанская нафта, і венесуэльская, і значна больш грозныя словы пра “тэрарызм на вышэйшым узроўні”, і Хросныя бацькі – і ўсё вярталася.

Так што прыпыненьня сяброўства Беларусі ў ЭўраЗЭС, вываду расейскіх ваенных аб’ектаў, адключэньня расейскіх тэлеканалаў, закрыцьця мяжы – нічога з гэтага, што спрагназаваў (ладна, не спрагназаваў, а прадставіў) Artyom Shraibman у якасьці “палітычнай фантастыкі” , нічога з гэтага ў найбліжэйшыя год-два не адбудзецца. (А калісьці можа адбыцца, асабліва ж пасьля зьмены ўлады)

Яны зноў пра ўсё дамовяцца. Ня ведаю, хто больш прагнецца ад сваёй цяперашняй пазыцыі – як мне падаецца, Расея. Але дамовяцца. Надта блізкія і роднасныя рэжымы, надта самотныя гэтыя “два одіночества” на сусьветнай мапе, каб сур’ёзна пасварыцца.

Больш за тое. Я магу даць свой цалкам сур’ёзны (не ў якасьці фантастыкі) прагноз. Паводле вынікаў 2020 году у агульным аб’ёме пастаўленай нафты ў Беларусь нерасейская зойме ня больш за 10 працэнтаў. Хутчэй за ўсё, гэта ўвогуле будуць чыста сымбалічныя лічбы, але я скажу асьцярожна – ня больш за 10 працэнтаў. Хто-небудзь хоча паспрачацца?